Het geheugen: wat mijn assistent onthoudt, en hoe

Een taalmodel onthoudt niets. Elke aanroep van mijn assistent is vluchtig: context erin, antwoord eruit, weg. Alles wat hij wél moet onthouden, afspraken, voorkeuren, lopende draden, woont daarom buiten het model: het wordt per aanroep ingeladen en na afloop bijgewerkt.

A language model remembers nothing. Every call to my assistant is fleeting: context in, answer out, gone. Everything it does need to remember, agreements, preferences, running threads, therefore lives outside the model: loaded on every call, updated afterwards.

Het onderscheid dat alles draagt: een sessie is taak-geheugen van uren en mag verdampen; het geheugen is relatie- en werk-geheugen van maanden. Wat blijven moet, wordt teruggeschreven vóór de sessie eindigt.

The distinction that carries everything: a session is task memory of hours and may evaporate; the memory is relationship and work memory of months. What must stay is written back before the session ends.

De vier lagen

The four layers

Van ruwe werkelijkheid naar bruikbare context

From raw reality to usable context

Data stroomt maar één kant op, en wat een mens of model te zien krijgt is altijd een weergave, nooit de bron zelf.

Data flows one way only, and what a person or model gets to see is always a view, never the source itself.

Bronnen. Berichten in béide richtingen (ook mijn eigen antwoorden), mail inclusief wat ik zelf verstuurde, agenda en de activiteit in mijn code-projecten. Wat geen aansluiting heeft, doet niet mee.
Sources. Messages in both directions (including my own replies), mail including what I sent myself, calendar, and the activity in my code projects. What has no feed does not take part.
Feeds. De ruwe werkelijkheid, alleen-toevoegen, nooit herschreven. Hier horen ook de tellers bij die bijhouden wat al verwerkt is, zodat niets dubbel of vergeten wordt.
Feeds. Raw reality, append-only, never rewritten. This layer also holds the counters that track what has been processed, so nothing is done twice or missed.
De bron van waarheid. Eén lokale database. Elk feit draagt zijn herkomst en zijn gewicht, en per vertrouwd contact groeit hier een dossier: kern, feiten en afspraken, en een logboek.
The source of truth. One local database. Every fact carries its provenance and its weight, and per trusted contact a dossier grows here: essentials, facts and agreements, and a log.
Gebruik. Alles wat het model of een mens te zien krijgt is een weergave uit die bron: het contextpakket per contact, de actielijst, de dagelijkse briefing. Weergaven schrijven nooit terug langs de bron heen.
Use. Everything the model or a person gets to see is a view over that source: the context package per contact, the action list, the daily briefing. Views never write back around the source.

Het dossier

The dossier

Per vertrouwd contact groeit een dossier

A dossier grows for each trusted contact

Wie is dit in mijn systeem, wat is er afgesproken, wat is de stand van de draden. Dat dossier gaat als context mee in elk antwoord aan dat contact, zodat de assistent niet vraagt wat al beantwoord is en meeneemt wat ik zelf al heb gezegd, óók als dat via een ander kanaal ging.

Who this is in my system, what has been agreed, where the threads stand. That dossier travels as context into every answer to that contact, so the assistant does not ask what was already answered and factors in what I already said myself, even when that went through another channel.

Het dossier is alleen-toevoegen: corrigeren gebeurt met een nieuwe regel die de oude expliciet vervangt, nooit door stil te herschrijven. En hoe ver het dossier reikt groeit mee met het trust level van het contact; wie bewust genegeerd wordt, krijgt er simpelweg geen.

The dossier is append-only: corrections happen through a new line that explicitly replaces the old one, never by silent rewriting. And how far the dossier reaches grows with the contact's trust level; whoever is deliberately ignored simply gets none.

Herkomst

Provenance

Gebeurd, of alleen gezegd

Happened, or merely said

Het gevaarlijkste dat een geheugen kan doen is een bewering onthouden als een feit. Daarom draagt elke regel zijn herkomst, en is het onderscheid hard:

The most dangerous thing a memory can do is remember a claim as a fact. So every line carries its provenance, and the distinction is hard:

Mijn eigen woorden. Een afspraak of voorkeur die ik zelf heb uitgesproken, in welk kanaal dan ook.
My own words. An agreement or preference I stated myself, in whatever channel.
Uitgevoerde handelingen. Wat het systeem aantoonbaar heeft gedaan: de afspraak die echt in de agenda staat, het bericht dat echt is verstuurd, het werk dat echt is opgeleverd. Ook als een vertrouwd contact het in gang zette; de handeling zelf is de bron.
Executed actions. What the system demonstrably did: the appointment that is really in the calendar, the message that was really sent, the work that was really delivered. Also when a trusted contact set it in motion; the action itself is the source.
En al het andere blijft een bewering. Wat een contact zegt is zichtbaar, met bron, maar wordt pas een feit als ik het bevestig of als een handeling het waarmaakt. Zo kan niemand het geheugen van buitenaf iets laten geloven.
Everything else remains a claim. What a contact says is visible, with its source, but only becomes a fact when I confirm it or an action makes it real. So nobody can make the memory believe something from the outside.

Vergeten by design

Forgetting by design

Wat het geheugen bewust niet onthoudt

What the memory deliberately does not remember

Mijn werk als werknemer komt er structureel niet in: dat is geen filter achteraf maar een gescheiden opslag, zodat het antwoord-geheugen niets kan lekken dat er nooit in zat. Bewust genegeerde bronnen krijgen niets. En kanalen zonder aansluiting blijven er eerlijk buiten: het geheugen doet niet alsof het iets weet.

My employment stays out structurally: not an afterthought filter but a separated store, so the answering memory cannot leak what never entered it. Deliberately ignored sources get nothing. And channels without a feed honestly stay out: the memory does not pretend to know.

Ook het opruimen is ontworpen: oude feiten kunnen worden samengevoegd via expliciete vervanging, en de context per antwoord blijft begrensd, zodat het geheugen scherp blijft in plaats van vol.

Cleaning up is designed too: old facts can be consolidated through explicit replacement, and the context per answer stays bounded, so the memory stays sharp instead of full.

Overleven

Survival

Een geheugen dat je kunt verliezen is geen geheugen

A memory you can lose is not a memory

Elke nacht wordt het volledige geheugen versleuteld veiliggesteld: lokaal geroteerd én naar een tweede locatie buiten de deur, met de sleutel gescheiden van de data bewaard. Herstel is een beschreven route, en elke nacht wordt geverifieerd dat de back-up terug te lezen is. Geen hoop, maar een check.

Every night the full memory is secured, encrypted: rotated locally and shipped to a second location off-site, with the key kept separate from the data. Recovery is a written route, and every night the backup is verified to be readable. Not hope, but a check.

Meer verdiepingen volgen

More deep dives to follow

Dit is verdieping 02 bij Hoe het werkt; lees ook Trust levels. Wil je zoiets voor jezelf, of er eerst over sparren?

This is deep dive 02 under How it works; also read Trust levels. Want something like this yourself, or spar about it first?

Praat met me over de fit Talk to me about fit